Муҳаққиқони Донишгоҳи Ҷанубии Дания муайян карданд, ки тағйироти муайян дар тарзи ғизо метавонанд ба фаъолияти организм таъсир расонанд. Ҳоло ин натиҷаҳо на дар инсонҳо, балки дар организмҳои хурд, аз ҷумла ҳашарот ва кирмҳо, санҷида мешаванд.
Муҳаққиқон талош доранд то муайян кунанд, ки оё ин усул дар оянда метавонад барои одамон низ самаранок ва бехатар бошад.
