Гармии шадиди рӯзҳои охир на танҳо ба фаъолияти инсон, балки ба ҳолати табиат ва гуногунии олами биологӣ низ таъсири ҷиддӣ мерасонад. Баланд шудани ҳарорат ва камшавии захираҳои об боиси хушкшавии хок, заиф гардидани растаниҳо ва афзоиши хатари сӯхторҳои табиӣ мегардад.
Дар чунин шароит бисёр намудҳои наботот ва ҳайвонот бо мушкилоти зинда мондан рӯ ба рӯ мешаванд. Норасоии об ва гармии аз ҳад зиёд метавонад муҳити зисти баъзе намудҳоро тағйир дода, ба тавозуни экосистемаҳо таъсири манфӣ расонад. Ҳамчунин фаъолияти ҳашароти гардолудкунанда ва раванди табиии таҷдиди растаниҳо метавонад халалдор шавад.