Равшан гуфтан мумкин аст, ки гармшавии иқлим эҳтимолан дар зиёд шудани хатари ин ҳодиса нақш дорад, аммо ҳанӯз аз ҷиҳати илмӣ исбот нашудааст, ки маҳз гармшавии иқлим сабаби мустақими фурӯравии ҳамин пирях будааст.
Бо вуҷуди ин, коршиносон таъкид мекунанд, ки гармшавии Ҳимолой боиси ақибнишинӣ ва обшавии пиряхҳо, об шудани яхбандии доимӣ ва ноустувор шудани нишебиҳои кӯҳӣ мегардад. Ин омилҳо метавонанд эҳтимоли чунин фурӯравиҳо ва селҳои пиряхиро зиёд кунанд.
Яъне, гармшавии иқлим эҳтимолан заминаи хатарро зиёд кардааст, аммо сабаби бевоситаи офати Непал — фурӯравии пирях ва ҳаракати бузурги ях ва санг буд.
Ин ҳодиса нишон медиҳад, ки бо идомаи гармшавии минтақаҳои кӯҳӣ, хатари офатҳои марбут ба пиряхҳо метавонад бештар шавад.
Тоҷикистон низ аз ин хатарҳо эмин нест, зеро дар кишвари мо пиряхҳои зиёде мавҷуданд, ки асосан дар минтақаҳои кӯҳӣ ҷойгир шудаанд.
ТВ Илм ва табиат