Табиат саршор аз муъҷизаҳо ва офаридаҳои ҳайратангезест, ки инсонро ба ваҷҳ меоранд. Яке аз чунин муъҷизаҳои нодири табиат шаршараи Виктория мебошад, ки дар рӯди Замбезӣ, дар сарҳади кишварҳои Замбия ва Зимбабве ҷойгир аст. Ин шаршара аз ҷумлаи бузургтарин ва зеботарин шаршараҳои ҷаҳон ба ҳисоб рафта, ҳар сол таваҷҷуҳи ҳазорон сайёҳро ба худ ҷалб менамояд.
Паҳноии шаршараи Виктория тақрибан 1700 метр ва баландии он то 108 метрро ташкил медиҳад. Ҳаҷми бузурги об бо суръати баланд аз қуллаҳои сангин фурӯ рехта, манзараи бениҳоят зебо ва дилраборо ба вуҷуд меорад. Ҳангоми сарозер шудани об тумани ғафс ва садои пуриқтидор ба вуҷуд меояд, ки аз масофаи дур низ дида ва шунида мешавад.
Мардуми маҳаллӣ ин шаршараро «Моси-оа-Туня» меноманд, ки маънояш «Дуде, ки раъд мекунад» мебошад. Ин ном ба таври хеле дақиқ хусусияти шаршараро инъикос менамояд, зеро абри бузурги қатраҳои об ба дуд монанд буда, садои фурӯрезии об ба раъду барқ шабоҳат дорад.
Шаршараи Виктория на танҳо як объекти табиии нодир, балки рамзи қудрат ва шукӯҳи табиат низ мебошад. Зебоии нотакрор, нерӯи азими об ва муҳити афсонавии он ҳар як бинандаро мафтун месозад. Ин муъҷизаи табиат ба инсон хотиррасон мекунад, ки табиат то чӣ андоза бузург, пуриқтидор ва ҳайратангез аст.