Ҷолибияти асосии морхӯр шохҳои бузургу печидаи он мебошад. Шохҳои наринаҳо нисбат ба модинаҳо хеле дарозтар ва намоёнтаранд. Дарозии шохҳои баъзе наринаҳо метавонад то тақрибан якуним метр расад. Пашми бадани ин ҳайвон бештар ранги хокистарӣ, қаҳваранг ё зардчатоб дорад. Наринаҳо инчунин риши дароз доранд, ки ба намуди зоҳирии онҳо ҳусни хос мебахшад. Ҷуссаи пурқувват ва пойҳои мустаҳкам ба морхӯр имкон медиҳанд, ки дар байни сангҳои баланду нишебиҳои душворгузар ба осонӣ ҳаракат кунад.
Морхӯр дар кӯҳҳои Осиёи Марказӣ ва Ҷанубӣ паҳн шудааст. Он дар Тоҷикистон, Афғонистон, Покистон, Ҳиндустон ва баъзе минтақаҳои дигари Осиё вомехӯрад. Дар Тоҷикистон ин ҳайвони нодирро асосан дар минтақаҳои кӯҳии ҷануби кишвар дидан мумкин аст. Муҳити зисти дӯстдоштаи морхӯр кӯҳҳои санглох, дараҳои чуқур ва ҷойҳое мебошанд, ки барои пинҳон шудан аз душманон ва пайдо кардани ғизо шароити мусоид доранд.
Морхӯр ҳайвони алафхӯр буда, аз алафҳои кӯҳӣ, баргҳо, навдаҳои дарахту буттаҳо ва дигар растаниҳо ғизо мегирад. Ғизои он вобаста ба фасли сол ва шароити муҳити зист тағйир меёбад. Қобилияти хуби ҳаракат дар кӯҳҳо ба он ёрӣ медиҳад, ки ҳатто дар ҷойҳои душворгузар низ ғизои заруриро пайдо кунад.
Тарзи зиндагии морхӯр низ хусусиятҳои ҷолиб дорад. Модинаҳо одатан бо бачаҳои худ гурӯҳ-гурӯҳ зиндагӣ мекунанд, дар ҳоле ки наринаҳо бештар танҳо мегарданд. Давраи ҳомиладории модина тақрибан панҷ то шаш моҳ давом мекунад ва баъди он одатан як ё ду бача ба дунё меояд. Бачаҳо дар рӯзҳои аввали ҳаёт ба нигоҳубини модар ниёз доранд ва тадриҷан ба шароити душвори кӯҳистон мутобиқ мешаванд. Дар шароити табиӣ умри морхӯр метавонад тақрибан аз 10 то 13 сол бошад.
Мутаассифона, морхӯр ба гурӯҳи ҳайвоноте дохил мешавад, ки барои ҳифзи онҳо чораҳои махсус заруранд. Шикори ғайриқонунӣ, вайрон шудани муҳити табиии зист ва кам шудани ҷойҳои ғизогирӣ метавонанд ба саршумори он таъсири манфӣ расонанд. Аз ин рӯ, ҳифзи морхӯр вазифаи муҳими ҷомеа ва ниҳодҳои масъули ҳифзи табиат мебошад. Муҳофизати минтақаҳои кӯҳӣ, пешгирии шикори ғайриқонунӣ ва баланд бардоштани маърифати экологии аҳолӣ барои нигоҳ доштани ин ҳайвони нодир аҳаммияти калон доранд.
Морхӯр на танҳо бо зебоии худ, балки бо тобоварӣ ва мутобиқшавиаш ба шароити сахти кӯҳистон низ диққати одамонро ҷалб мекунад. Қобилияти ҳаракат кардан дар нишебиҳои санглох, шохҳои печутобхӯрда ва тарзи зиндагии хоси он морхӯрро ба яке аз ҳайвоноти барҷастаи кӯҳҳои минтақа табдил додаанд. Ин ҳайвон ҷузъи муҳими гуногунии биологии Тоҷикистон буда, ҳифзи он барои наслҳои оянда низ аҳаммияти бузург дорад.
