Паланг яке аз ҳайвоноти нодиртарин ва пуриқтидортарини олами ҳайвонот ба шумор меравад. Ӯ ба оилаи гурбасонҳо тааллуқ дошта, бо неру, чолокӣ ва зебоии нотакрораш машҳур аст. Ранги зарду норанҷии бадан ва рахҳои сиёҳи он на танҳо ба паланг ҳусни хос мебахшанд, балки ҳангоми шикор ҳамчун василаи пинҳоншавӣ низ хизмат мекунанд. Ҷолиб он аст, ки нақшу нигори бадани ҳар як паланг мисли изи ангушти инсон такрорнашаванда мебошад.
Паланг асосан дар ҷангалҳо ва минтақаҳои сабзи Осиё зиндагӣ карда, ҳайвони гӯштхӯр ба ҳисоб меравад. Ӯ шикорчии моҳир буда, бо сабру таҳаммул ва маҳорати баланд тӯъмаи худро пайдо мекунад. Қувваи ҷисмонӣ ва суръати баланди ҳаракат ба паланг имкон медиҳанд, ки яке аз ҳукмронтарин ҳайвоноти муҳити зисти худ бошад.
Бо вуҷуди ин, имрӯз паланг ба ҳифз ниёз дорад. Камшавии ҷангалҳо ва шикори ғайриқонунӣ боиси коҳиш ёфтани шумораи ин ҳайвони нодир гардидааст. Аз ин рӯ, дар бисёр кишварҳои ҷаҳон барои ҳифзи паланг мамнӯъгоҳҳо ва боғҳои миллӣ таъсис дода шудаанд.
Паланг на танҳо як ҳайвони ваҳшӣ, балки рамзи қудрат, шуҷоат ва зебоии табиат мебошад. Ҳифзи он ҳифзи гуногунрангии биологӣ ва мероси гаронбаҳои табиат барои наслҳои оянда аст.
Post Views: 51