Забон яке аз муқаддастарин арзишҳои ҳар миллат ба шумор меравад. Он танҳо воситаи муошират нест, балки ойинаи таърих, фарҳанг, ҷаҳонбинӣ, маърифат ва ҳастии мардум мебошад. Ҳар калимае, ки мо ба забони модарӣ мегӯем, гӯё як порае аз таърихи миллатро дар худ нигоҳ медорад.
Миллате, ки забони худро дӯст медорад, онро эҳтиром мекунад ва барои рушду такомули он талош менамояд, дар асл ҳувияти миллӣ ва фарҳанги худро ҳифз мекунад.     
Ҳамасола 5-уми октябр дар Ҷумҳурии Тоҷикистон Рӯзи забони давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон ҷашн гирифта мешавад. Ин сана моро водор месозад, ки ба забони давлатӣ бо эҳтироми бештар муносибат намоем, онро дуруст омӯзем, поку равон истифода барем ва барои рушди минбаъдаи он саҳм гузорем.
Забони тоҷикӣ яке аз забонҳои қадима ва ғании фарҳангии минтақа ба шумор рафта, дар тӯли асрҳо бо осори бузурги адибон ва донишмандони тоҷик рушд кардааст. Осори безаволи Абӯабдуллоҳи Рӯдакӣ, Абулқосим Фирдавсӣ, Носири Хусрав, Саъдии Шерозӣ, Ҳофизи Шерозӣ, Камоли Хуҷандӣ ва Абдураҳмони Ҷомӣ нишон медиҳад, ки забони тоҷикӣ то чӣ андоза тавоно, нозукбаён ва дорои имкониятҳои фаровони ифодаи андеша мебошад.
Имрӯз масъулияти ҳар яки мо дар назди забон хеле бузург аст. Мо бояд на танҳо бо забони тоҷикӣ сухан гӯем, балки онро дуруст, равон ва босаводона истифода барем. Риояи қоидаҳои имло, дуруст талаффуз кардани калимаҳо, истифодаи дурусти истилоҳот ва эҳтиром ба меъёрҳои забони адабӣ низ нишонаи фарҳанги инсон аст.
Дар замони рушди технология ва густариши воситаҳои рақамӣ ҳифзи забони миллӣ боз ҳам муҳимтар мегардад. Имрӯз мо метавонем бо навиштани як матни босаводона дар шабакаҳои иҷтимоӣ, истифодаи дурусти калимаҳои тоҷикӣ ва омӯзонидани забон ба насли наврас дар рушди забони модарии худ саҳм гузорем.
Бигзор забони тоҷикӣ ҳамеша чун рамзи худшиносӣ, фарҳанг, ваҳдат ва ҳастии миллати тоҷик ҷовидон бошад!
Рӯзи забони давлатӣ муборак!
Post Views: 19